Ray Ewry. Legenda skoków z miejsca

Pokaż mi jak skaczesz, powiem ci kim jesteś. W świecie lekkoatletyki skok w dal z miejsca to jeden z najczęściej stosowanych i najbardziej wymiernych sprawdzianów. Do lat 30-tych XX wieku skoki z miejsca wchodziły w skład lekkoatletycznych konkurencji olimpijskich. Bezkonkurencyjny był wówczas Ray Ewry. Poznaj historię legendarnego skoczka!

Start na trzech kolejnych Igrzyskach Olimpijskich i aż osiem tytułów mistrzowskich to dobytek amerykańskiego lekkoatlety, Ray’a Ewry’ego. Ray specjalizował się w skokach z miejsca, które rozgrywano m.in. podczas Igrzysk w Paryżu (1900), Saint Louis (1904), Londynie (1908).

Historia utytułowanego skoczka jest niewiarygodna nie tylko ze względu na dobytek medalowy, w wieku pięciu lat objawiła się u niego choroba Heinego-Medina. Wyrok był jeden – wózek inwalidzki. Ray cierpiał na niedowład nóg, nie mógł chodzić, ani nimi poruszać. W wieku 17 lat na drodze Ray’a stanął lekarz, który udowodnił mu, że w jego stanie możliwe jest rozbudowanie mięśni nóg, co być może pomoże w powrocie do sprawności. Zawzięty Ray uczył się anatomii i sam opracował zestaw ćwiczeń, które trzy lata później postawiły go na nogi. Za kolejny cel postawił sobie kwalifikację do Igrzysk Olimpijskich.

W wieku 27 zadebiutował na Igrzyskach w Paryżu zdobywając trzy złote krążki. W skoku wzwyż z miejsca pokonał swojego krajowego rywala, który z rozbiegu przeskoczył poprzeczkę na wysokości 190 cm i ustanowił ówczesny rekord olimpijski. Na Igrzyskach w Londynie wystartował w wieku 35 podsumowując swoją niesamowitą karierę dwoma złotymi medalami.

 

Rekordy życiowe:

Skok w dal z miejsca – 3,47 m (oficjalny rekord świata)

Trójskok z miejsca – 10,58 m

Skok wzwyż z miejsca – 165,5 cm

Fot. http://www.npr.org